Vorig jaar was de eerste keer dat er een Marathon in onze thuisstad Tilburg werd georganiseerd. Mijn broertje en ik, fanatieke trailrunners, vonden het een uitgelezen kans om aan mee te doen.

Een geweldig evenement in ons eigen Tilburg! Omdat ik nog niet zolang aan het rennen was had ik mij ingeschreven voor een kortere afstand terwijl mijn broertje voor de volle marathon ging. Vanaf de herfst was hij al fanatiek aan het trainen. Zijn doel was om de marathon binnen vier uur te lopen. Een mooi streven toch?

Maar net ervoor was het raak. Hernia. Zijn tweede. Hier baalde hij verschrikkelijk van. Niet alleen omdat hij niet kon rennen, maar nog erger, niet mee te kunnen doen aan de eerste marathon in onze geliefde stad. Ik kon helaas niet in zijn plek rennen. Maar een kennis die ook meeliep heeft zijn startnummer meegenomen en zo heeft hij toch een beetje meegelopen. Dit jaar is hij weer voorzichtig begonnen. Maar de hele marathon zit er nog niet in. Daarom ren ik dit jaar voor hem. En mijn doel is om hem ook binnen vier uur te volbrengen, net zoals zijn doel was.

We zitten nu een paar weken voor de marathon, en ik heb een wat overwerkte spier in de kuit waardoor ik nu even nauwelijks ren in de hoop hersteld te zijn met de marathon. Dus fingers crossed.

Bram van Diemen

Categorieën: Eregalerij