Van marathonloper tot verkeersregelaar

Gepubliceerd door Annemieke Friesen op

Nog 1 week te gaan tot de start van Marathon Tilburg 2018. Veel van mijn hardlopende vrienden hadden zich ingeschreven voor één van de afstanden voor Marathon Tilburg 2018. Via social genoot ik mee van alle gezonde spanning en voorpret.

Ik had ontzettend graag zelf meegelopen. Liefst de hele marathon afstand, want als je een marathon gelopen hebt in Parijs wil je dat natuurlijk ook in je eigen stad doen. Maar dat gaat helaas niet. Door artrose in mijn voeten heb ik mijn hardloopschoenen aan de wilgen moeten hangen.

Het kan snel gaan!

Meelopen was dus geen optie. Toch wilde ik graag deel uitmaken van de Marathon Tilburg. In mijn zoektocht naar een alternatief kwam ik in contact met iemand uit de organisatie, met de vraag of ze nog een vrijwilliger konden gebruiken. Enkele uren later was ik ingedeeld als verkeersregelaar, en had ik een instructie gevolgd en examen afgelegd voor evenementenverkeersregelaar.

Marathondag

Op de dag van de marathon moest ik me ’s morgens om 8 uur melden bij de politiemeldkamer. Daar ontvingen we uitgebreide instructies, en specifieke informatie over de post waar je was ingedeeld. Ook ontving ik een lunchpakket, een verkeersregelaarshesje en vrijwilligersshirt. Ik was ingedeeld bij een brug aan de Havendijk. Dat was een erg leuke post, aangezien de lopers van alle afstanden hier aan 2 kanten passeerden.

Een mooie taak, gastheer zijn van het mooiste hardloopevenement van Tilburg.

Dankzij het door mij afgelegde verkeersregelaarsexamen en de ontvangen instructies wist ik precies wat ik moest doen. Ik had alleen geen idee wat me te wachten stond. Maar eigenlijk ging dat allemaal vanzelf. De meeste automobilisten die niet verder konden bij de afzetting lieten zich vriendelijk te woord staan. Ook kon ik, doordat ik redelijk de weg weet in Tilburg, een alternatieve route voorstellen om op plaats van bestemming te kunnen komen. Op momenten dat het wat rustiger was met lopers op de route kon ik enkele automobilisten doorlaten. De instructie om stapvoets te rijden en een bepaalde kant van de weg aan te houden werd over het algemeen keurig opgevolgd. Een mooie taak, gastheer zijn van het mooiste hardloopevenement van Tilburg.

‘Man met de hamer’ gezichten

Fantastisch om op deze manier de Marathon mee te maken van het begin tot het eind. Van frisse gezichten tot “man met de hamer” gezichten. Van mijn kant veel respect voor alle lopers. Van de lopers veel respect ontvangen voor mijn inzet. Ik heb veelvuldig “dankjewel” in mijn richting horen roepen.

Zonder vrijwilligers geen Marathon Tilburg!

Of ik volgend jaar weer als verkeersregelaar meedoe? Dat weet ik nog niet, ik hoop nog steeds op een medisch wonder zodat ik zelf weer kan lopen.

Wel help ik weer mee als vrijwilliger, inmiddels versterk ik de organisatie in het communicatieteam. Of ik het anderen aanraad om te helpen als vrijwilliger? Zeker wel! Een mooie dag waarop je dankbare dingen doet. Vergeet daarbij niet: Zonder vrijwilligers bestaat er geen Marathon Tilburg.

John van Poppel